Verwerking

Trauma’s kent iedereen, grote en kleine. Wij ontwikkelen – in de strijd daartegen – talloze klachten en patronen en komen terecht in de overlevingsstand.

 

Het helpt te overleven en te functioneren, maar zet ons innerlijk vast. Alles wat in je leven niet verwerkt is zal om aandacht blijven vragen. Misschien niet meer rechtstreeks, maar via omwegen. Snelle irritatie, angsten of onzekerheid bijvoorbeeld of stress, spanning. Vaak zijn we ons dit nauwelijks meer bewust.

Door tijdens de therapie aandacht te geven aan wat er op dat moment is, aandacht te geven aan je lichamelijke sensaties, kom je dichter bij je emoties. Zo leer je steeds beter je hoofd en je hart te verbinden. Je leert de verantwoording te dragen voor wie je bent en wat je doet. Dit niet door jezelf te veranderen, maar juist meer jezelf te worden.